هر آنچه در مورد کاهش شنوائی باید بدانید

حدود پنج تا شش میلیون نفر در ایران (20 تا 25 ميليون نفر در ایالات متحده آمریکا) درجاتي از کاهش شنوائی دارند. اغلب كاهش شنوائي ها در بالغين اتفاق مي افتد. تنها يك ميليون از اين افراد زير 18 سال هستند.

كاهش شنوائي مي تواند خفيف، متوسط، شديد يا كامل باشد. اين حالت مي تواند نشانه آسيب به گوش خارجي ، مياني ، داخلي يا عصب شنوائی باشد.

گوش خارجي شامل گوش قابل مشاهده و كانال گوش است. گوش مياني يك حفره پر از هواست كه شامل سه استخوانچه مي باشد. گوش ميانی توسط پرده گوش از كانال گوش جدا مي شود. بعضي از انواع کاهش شنوائی ناشي از ممانعت از انتقال امواج صوتي در طول گوش خارجي و مياني است. اين نوع کاهش شنوائی معمولاً با دارو يا جراحي مي تواند تصحيح شود.

هر آنچه در مورد کاهش شنوائی باید بدانید

بعضي ازعوامل که مانع انتقال امواج صوتي در گوش خارجي و مياني می شوند عبارتند از:

• تجمع جرم يا جسم خارجي در گوش
• پرده گوش سوراخ
• استخوانچه هاي به هم چسبیده يا از هم جدا شده
• عفونت
• ضربه به سر
• كیست يا تومور
• بد شكلي ها

شايعترين علت کاهش شنوائی در بالغين، آسيب ساختمانهاي گوش داخلی يا آسيب به عصب شنوائی است كه ايمپالس ها را از گوش داخلی به مغز مي رساند. اين حالت معمولاً برگشت پذير نيست اما به وسيله سمعك ها مي توان به بيمار كمك كرد.

بعضي علل کاهش شنوائی عبارتند از:

• ضربه
• سروصدا
• عفونت يا بيماری
• داروها
• کهولت سن

کاهش شنوایی مي تواند تدريجي يا ناگهاني باشد. روند طبيعي پيري نيز مي تواند منجر به کاهش شنوائی شود. از آنجا كه کاهش شنوائی اغلب تدريجي است، خيلي از بالغين از وجودش آگاه نيستند. آنها تنها ممكن است احساس كنند كه افراد واضح صحبت نمي كنند. مواجهه با سر و صدا اغلب عامل کاهش شنوائی بخصوص در جمعيت مردان است. بيماري منيير سومين علت شايع اختلال شنوائی در بالغين است. علائم شامل کاهش شنوائی متناوب، وزوز گوش و مشكلات تعادلی است.

اگر شما احساس کاهش شنوایی مي كنيد، با پزشک خود جهت انجام يك تست شنوائی تماس بگيريد. تست شنوائی مي تواند درجه و نوع کاهش شنوائی را تعيين كند.

گوش چگونه كار می كند؟

گوش سه قسمت اصلي  دارد: خارجی ، مياني و داخلي دارد. گوش خارجي (قسمتی که شما مي توانيد ببينيد) به كانال گوش باز مي شود. پرده گوش كانال گوش را از گوش ميانی جدا مي كند. استخوانچه های گوش مياني انتقال صدا به گوش داخلي را به عهده دارند. گوش داخلي حاوی عصب شنوائی است كه به مغز منتهي مي شود.

هرگونه منبع صوتي، ارتعاشات يا امواج صوتی را به هوا انتقال می دهد. اين امواج از ورودی گوش عبور كرده و از طريق مجرای گوش به پرده گوش برخود مي كنند وسبب ارتعاش آن مي شوند. ارتعاشات به نوبه خود به استخوانچه های گوش ميانی منتقل مي شود كه اين استخوانچه ها ارتعاش را به عصب شنوائی در گوش داخلي منتقل مي كنند. در اينجا ارتعاشات تبديل به ايمپالس هاي عصبي مي شود و مستقيماً به مغز مي روند؛ جائيكه ايمپالس ها به عنوان صدا تفسير مي شود. (موزيك، صدا، بوق ماشين و…)