آموزش وردپرس

واقعیت هنر و زیبایی

هنر و زیبایی
هنر و زیبایی

 

هنر مجموعه‌ای از آثار یا فرآیندهای تجلی خلاقیتهای انسان است که قادر است افکار و اندیشه و احساسات افراد و همچنین پدیده های واقعی و تخیلات را به شکل زیبایی عینیت بخشیده و قابل ارائه نماید. هنر برای اثرگذاری بر عواطف و احساسات و هوش انسانی ، و یا انتقال یک معنا یا مفهوم ، خلق میشود.

هنر در ذات انسان است و از عمق جان او جوشیده و تراوش عشق و تجلی کمال است. نظر به اینکه یکی از ابزارهای ارائه زیبایی هنر است لذا هنر را ابزاری برای عشق بازی و عاشقی توصیف کرده اند.

هنر را تجلی شور و شعور همراه با حاصل و برآیند دانایی می دانند. از عناصر سه گانه آگاهی ، توانمندی و عمل کردن ، به عنوان عناصر مهم مورد نیاز هنرمند نام برده میشود.

تنها مقصد هنر ، احراز زیبایی و مفاهیم متعالی است. مقصد هنر متبلور ساختن و ارائه جلوه های کمال است. طبیعی است که در این شرایط هیچ فایده و منافع اقتصادی مورد نظر نمی باشد.

در کارهای هنری ، علاقمندی ، زیبایی و محتوا معیار است و افزایش سرعت و کاهش مدت زمان تولید ، از اهمیت برخوردار نیست در حالیکه در کارهای صنعتی ، نیاز بازار و کاهش مدت تولید ، از اهمیت زیادی برخوردار است.

 در کارهای هنری ، فقط علاقه ، تفکر ، تخیل ، احساس و ادراک زیبایی محرک اصلی بروز و ارائه آن کار هنری است ، در صورتیکه در کارهای صنعتی ، نیاز و سودی که از آن مد نظر است محرک اصلی میباشد. البته این امکان وجود دارد که در کارهای صنعتی ، اثر هنری هم یافت شود.

هنرمند از شور و شیدایی برخوردار است و در پی خلق آثار زیبایی جهت عرضه افکار و اندیشه ها و پدیده های پیرامونش است. بنابراین هنرمند از نگاه خودش به کارهایش مینگرد و به موارد مختلفی می اندیشد.

بدیهی است که اگر از کارهای هنری ، سود و عواید مادی حاصل شود منافاتی با هنری بودن آن ندارد زیرا معیارهای اصلی کارهای هنری رعایت شده و هدف از آن سود و انتفاع مادی نبوده است.

بطور کلی امکان مقایسه هنر و صنعت به این صورت وجود دارد که هنر ، توانایی خلق زیبایی و پیام رسانی با رنگ روحی و درونی هنرمند و جهت تاثیر گذاری بر باطن است ولی صنعت ، تولید نیازهای دیگران جهت تسهیل امور آنها و تامین منافع مادی صنعتگر ، با رنگ مادی و ظاهری است. هنر برآمده از ذوق و شور و شعور است ولی صنعت برآمده از منطق و عقلانیت مادی است. 

هنر به عنوان فعالیت یا شغل و حرفه ای که به منظور امرار معاش و کسب درآمد مطرح می شود مد نظر نیست بلکه فقط و فقط به خاطر خلق زیبایی و انگیزه های درونی هنرمند ، خلق می شود. بدیهی است که هنر در این صورت به نحو مؤثری باعث پرورش و رشد و تعالی میگردد. چه بسیار هنرمندانی بوده اند که برای امرار معاش و گذران زندگی ، از پیشه دیگری استفاده کرده اند مانند شوپن ، گوته و … .

هنر ، برآمده از عمق روح و جان و احساس انسان است بطوریکه هنرمند به کمک این نیروی فطری ، به انسان و هستی می نگرد و فرآورده هایی بدیع ، شگفت انگیز و روح نواز را می آفریند. هر اثر هنری صرف نظر از مفهوم و محتوای آن ، دارای ابعادی دوگانه است. اول بعد باطنی آن که وجه معنوی و روحانی است و دوم بعد ظاهری آن که واقعیت های موجود است. شاید به همین دلیل باشد که هنر را عامل ارتباط انسان با جلوه های مختلف حیات بشری و پدیده های موجود در طبیعت می دانند.

 

وجه مشترک آثار هنری عبارتند از :

– یکی از انگیزه های خلق آثار هنری ، فطرت و علاقه مندی و میل درونی هنرمند است

– تخیل و احساسات ، به عنوان مهم‌ترین عامل شکل‌گیری اثر هنری است

– همه آثار هنری از عاطفه و احساس هنرمند سرچشمه می‌گیرند نه از تفکر منطقی و عقلانی او

– چند وجهی بودن معنا و مفهوم ، وجه اشتراک تمام آثار هنری است.

 

تاثیر زیبایی های حقیقی هنر بر روح انسان ، از عمق و ماندگاری طولانی‌تری برخوردار است. بنابراین برای اثرگذاری ماندگار ، می‌توان از زمینه های مختلف هنری بهره برد.

برخی بر این باورند که کارهایی که بصورت انفرادی و یا جمعی ، در قالب فعالیت های شغلی و حرفه ای انجام می شود در ردیف هنر نمیگنجد. البته در صورتی که این گردهمایی ها بدون اجبار و توقع سود باشد با قوانین اساسی هنر سازگارتر است. لذت و نشاط عمیق درونی انسان شرط اصلی هنر و بقای آن است و ممکن است فعالیت های شغلی ، از نشاط عمیق درونی بهره ای نداشته باشد.

در توانایی خلق زیبایی و انتقال پیام که از اهداف هنر است شایستگی هنرمند مطرح است و نه برتری هنری بر هنرهای دیگر. لیکن مزیت و برتری یک اثر هنری در گستردگی مخاطب و قدرت امواج انتقال پیام ، نسبت به آثار هنری دیگر سنجیده می شود.

هر چقدر احساسات در آثار هنرمند کم تر ایفای نقش کند یا دارای قابلیت بیان و توصیف کمتر گردد و یا بیانش از درک و فهم سایرین بدور باشد ، از مطلوبیت اثر هنری می کاهد. بنابراین بهترین نتیجه کار هنرمند ، آثاری است که برای تبیین و توصیف افکار و احساساتش خلق می شود نه چیزی که در مخزن خاطرات هنرمند بماند و بیان نشود. در واقع اگر احساس و ادراک هنرمندانه در یک کار هنری ، عینیت نیابد یا بیان نشود چیزی خلق نشده و اثر هنری از پویایی برخوردار نخواهد بود.

اوج کار هر هنرمندی در تجلی احساس و ادراک او بروز و ظهور می نماید. زمانی شور و شعور هنرمند ، برای هنر مطلوبش اثبات می شود که بتواند به روشهای مختلفی آن را به مخاطبش منتقل کند. در این صورت است که آرامش و لذت و نشاط عمیق درونی حاصل می شود.

توجه به این نکته اهمیت دارد که هنر ، آزاد از آثاری است که هرزگی را توصیف نموده و اشاعه می دهد و هیچ تاثیری در رشد و تعالی انسان ندارد و ممکن است که منافع مادی و غرایز حیوانی محرک خلق این گونه آثار باشد. به هر مقدار که هنر آمیخته به هرزگی و شهوانیت شود ، به همان اندازه از لذت های زیبایی شناسی بی بهره است و بنابراین از ارزشهای عمیق روحی بالایی برخوردار نخواهند بود.

از نظر جامعه ، هنر اخلاق مدار بر اصول و ارزشهای متعالی اخلاقی متکی است که بتواند آرامش و حسن رفتار و نیکو طلبی و ایمان و رشد انسان را به دنبال داشته باشد.

در حقیقت ، اخلاق در زندگی ، چیزی غیر از معیارها و تلاشهایی است که برای ادا نمودن رسالت و مسئولیت و وظیفه انسانی بکار گرفته می شود و اگر با جاذبه های زیبایی شناسی آراسته و تکمیل شود نقش خود را در ایجاد زندگی سعادتمند ، به شکل برجسته تری ایفا می نماید.

سلامت دات لایف راهنمای زندگی سالم

نظر خود را با پزشکان سایت مطرح کنید اگر در مورد این مقاله پرسشی دارید با پزشکان سایت مطرح کنید

 

این مطلب مورد توجه شما واقع شد؟
0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد نماید : *