آموزش وردپرس
صفحه اصلی > سلامت روان > مهارت های زندگی > آداب معاشرت > اعتماد کردن به دیگران یکی دیگر از ابعاد صمیمیت

اعتماد کردن به دیگران یکی دیگر از ابعاد صمیمیت

اعتماد کردن
اعتماد کردن

 

در ادامه بحث های مربوط به دوستی و صمیمیت به بررسی بعد تازه ای از صمیمیت که اعتماد کردن به دوست و یا اطرافیان می باشد ، می پردازیم. مقاله پیش رو از کتاب « در فکر ، ذهن و روان نوجوانان و جوانان چه می گذرد ؟ » که توسط سلامت دات لایف جمع آوری شده است.

اعتماد (Trust) : در روابط بین فردی ستون صداقت ، اعتماد پیدا کردن به دیگری است. از نظر تعریف ، اعتماد ، میزان احساس امنیت و اطمینانی است که فرد در قالب گفتار ( قول و قرار، تعهد و … ) و رفتار به دیگری دارد. میزان قابلیت و توانایی افراد در اعتماد کردن به دیگران یک ویژگی شخصیتی بوده که هسته اولیه آن در ۲-۱ سال اول تولد ریخته می شود. بطوری که با پاسخ بی درنگ ، مهربانانه و ثابت والدین به خواسته کودک شکل می گیرد و تفسیر آن در ضمیر ناخودآگاه ، قابل اعتماد بودن دیگران و امن بودن دنیا (خصوصاً رابطه با دیگران) و داشتن امید به فردی بهتر است. به عبارت دیگر ، کودکی که پیوند عاطفی ناامنی با والدین خود داشته است به سختی می تواند به دیگران اعتماد کند و یک رابطه صمیمانه بوجود آورد.

 

بدون شک میزان اعتماد ما به هر فرد و در موقعیت های مختلف ، متفاوت است و اعتماد همیشه با خود ریسک و خطری دارد و کمتر چیزی در دنیا صد در صد تضمین شده است و یکی از اصول مهم برای موفقیت در زندگی داشتن قدرت ریسک پذیری عقلانی و منطقی است و برقراری دوستی صمیمی یکی از این ریسک ها است. ملاک از منطقی و عقلانی بودن این است که ما چشم هایمان را بر روی شواهد و مدارک نبندیم و خود را گول نزنیم و بدون هیچ دلیل و مدرکی به دیگران با عینک بدبینی نگاه نکنیم ( واقع بین بودن و نه شکاک یا ساده دل بودن ).

 

یکی از اشتباهات به نسبت شایع افراد در تغییر اعتماد به دوست ، واگذاری قدرت تصمیم گیری خود به طرف مقابل و پذیرش تصمیمات مهم توسط دوست است. در حالی که مفهوم واقعی اعتماد داشتن به دوست این است که ما به دوست خود اطمینان داریم که او خیر و صلاح ما را می خواهد ولی این بدین معنی نیست که همه تفکرات و تصمیمات او حتماً درست و عقلانی باشد. به عنوان یک اصل کلی ، این وظیفه انسانی ، عقلانی و اخلاقی ما است که حداقل در مسائل مهم زندگی در عین درمیان گذاشتن آن ها با دیگران ، خود نیز تفکر و تعقل کرده ، تصمیم گرفته و عمل کنیم و مسئولیت آن را نیز بپذیریم. برای مثال ممکن است دوستی بسیار صمیمی بدون آگاهی کامل و بدون نیت بد و فقط برای هیجان و یا تجربه به ما پیشنهاد کند که فلان داروی مخدر را تجربه کنیم و بگوید با یک بار امتحان معتاد نمی شویم (!) رد کردن چنین نظر و تعارفی نه تنها نشانه صمیمیت ما است بلکه به عنوان یک دوست وظیفه ما است که دوستانه و مهربانانه او را نیز از این کار باز داریم و اگر نپذیرفت بهتر است در دوستی با چنین فردی تجدید نظر کنیم (این چگونه دوستی است که می خواهد به صرف هیجان و تجربه یا هر چیز دیگری خودش و دوستش را در معرض خطری بسیار جدی قرار دهد و در مقابل حاضر نیست نظر و خواسته دوستش را مد نظر قرار دهد).

 

توجه : اگر چه دوست واقعی همیشه خیر و صلاح دوستش را می خواهد ولی این بدین معنی نیست که تصمیمات و افکارش همیشه به نفع دوستش بوده و یا درست و عقلانی باشد. یک دوست صمیمی کسی است که در موضوعی مرتبط با دوستش نظر خیر خواهانه و به ظاهر منطقی خود را ابراز می کند و تصمیم را به او واگذار می کند و اگر تصمیم دوستش بر خلاف نظر او بود ناراحت نمی شود و از صمیم قلب می خواهد که نظر و تصمیم دوستش درست از آب در آید و اگر هم دوستش با شکست رو به رو شد ، از این که دوستش شکست خورده است ، عمیقاً ناراحت می شود ، البته نه بدلیل این که به حرف و نظر او گوش نداده است ( یعنی دوست خود را سرزنش نکرده و به او سرکوفت نمی زند ).

منبع: در فکر،ذهن و روان نوجوانان و جوانان چه می گذرد

سلامت دات لایف راهنمای زندگی سالم

نظر خود را با پزشکان سایت مطرح کنید اگر در مورد این مقاله پرسشی دارید با پزشکان سایت مطرح کنید

 

این مطلب مورد توجه شما واقع شد؟
0

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی را وارد نماید : *